29-10-09

Simon

kleinerrksimon 007We hebben elke week een lesuur lezen.
Dit was onze eerste keer. We hebben een boek gelezen over de Tweede Wereldoorlog. Er was een jongetje Simon. Het is een joods kind. Het boek is Simon: het jongetje dat wist te ontsnappen. Duitsers beschilderen het winkeltje van hen met een davidster. Ook moest de davidster op kleren genaaid worden. Duitse soldaten pakten het gezin mee naar het treinstation. Daar werden ze in een diepe kelder gestopt. Ze kregen maar een lapje brood en een kommetje soep.

Op het binnenplein van de Dossinkazerne in Mechelen kregen ze een nummer. Simon mocht bij zijn moeder blijven en zijn zus niet. Na een paar maanden werden ze in veewagons gestopt. Een paar mensen konden de deur openen en Simon sprong eruit. Maar zijn moeder bleef in de trein. Na de nacht kwam hij aan in een dorp. Hij klopte aan. Er deed een vrouw open. Simon zei: “Ik was in de buurt aan het spelen en ik ben verloren gelopen.” “Nee,” zei de vrouw, “jij bent een van die mensen die van de trein gesprongen zijn. Maar ik zal je niet verklikken. Kom, we gaan naar de veldwachter.” De veldwachter zei: “Ik ga je niet verklikken.” Zo is hij in leven gebleven. Zijn papa stierf op 9 juli 1945 door verdriet omdat zijn vrouw vergast is. Simons mama stierf op 22 april ’43 en de zus op 22 september ‘43. Twee dagen later zou ze 19 jaar geworden zijn.
Nu is Simon 78 jaar en is voorzitter van de Joodse gedeporteerden vanaf 4 augustus 2005.

Jorge


kleinersimonn 009

17:31 Gepost door klas 6 uit gbs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.